‘Vakopleiden heeft mijn hart’

Ton Westerveld is sinds 1 juni 2010 de kersverse nieuwe teamleider loonwerk en veehouderij bij het Wellantcollege in Houten. Een kennismaking.

Wat is je achtergrond?

‘Ik ben ‘uit de klei getrokken’ en opgegroeid op de boerderij van mijn ouders in Enschede en volgde een opleiding aan de Land- en tuinbouwschool. Maar vakopleiden is de rode draad in mijn carrière.’ De kern van zijn werkervaring behelst trainen, coachen, integratietrajecten van mensen uit het gevangeniswezen naar de maatschappij en het ombouwen van technische vakopleidingen naar competentiegericht leren. Hij werkte onder meer voor het gevangeniswezen en het opleidingsinstituut van de NS.

Wat boeit je aan het vakgebied loonwerk en veehouderij?

‘Vakopleiden heeft mijn hart. De meeste leerlingen binnen deze sector zijn hardwerkende jongens, soms meiden, die het liefst willen bikkelen. Doen. Handen uit de mouwen. Prachtig om die jongens in de praktijk bij IPC Groene Ruimte aan het werk te zien. Voor de meesten is het een jongensdroom om al die machines te besturen. Ik doe dan zelf ook mee. Het leren moet je daarom zoveel mogelijk praktijkgericht doen.’ Ton ziet veel raakvlakken in zijn werkervaring en Wellant. ‘Er valt nog een slag te maken met het competentiegericht leren’.

Is ‘Goed opgeleid’ het halve loonwerk?

‘Ik onderschrijf de visie en uitgangspunten van het convenant, maar ben er nog te kort om actief betrokken te zijn. Hopelijk lukt dat na de zomervakantie. Wel heb ik al ervaren dat het een eerlijke sector is. Daarmee bedoel ik dat er een no nonsense cultuur heerst.

Zowel vanuit het onderwijs als de leerbedrijven is iedereen open en direct om ervaringen en inzichten te delen. Dat spreekt me erg aan, want het is een belangrijke voorwaarde om samen te werken.’

Wat ga je als eerste aanpakken?

‘Competentiegericht onderwijs met behoud van structuur en duidelijkheid voor de leerling goed gestalte geven. Ik kan op dit moment alleen voor de vestiging in Houten spreken, en het valt me op dat de sector vrij traditioneel is. Dat zie je ook in het lesgeven, dat nog veelal klassikaal plaatsvindt. Leerlingen, maar ook ouders waarderen dat. Je kunt je afvragen of het competentiegericht leren voor deze doelgroep altijd geschikt is, want deze leerlingen willen over het algemeen duidelijkheid. Geef ze wat ze nodig hebben. We moeten het goede bewaren uit het traditionele onderwijs. Uiteraard gaan we door met het ontwikkelen naar competentiegericht onderwijs. Mét behoud van zaken die duidelijkheid en structuur bieden aan de leerling. Dat willen we voor Wellant exploreren.’

Nog andere ideeën ?

‘De begeleiding op stagebedrijven vanuit scholen verdient meer aandacht. Lastig is dat de schoolplanning niet altijd past bij een bedrijfsplanning. Misschien kunnen we met die planning meer rekening houden door flexibele lesdagen in te bouwen. Zo kun je inspelen op het seizoenswerk dat deze sector typeert. In de winter meer lesuren op school, in de zomer meer praktijk in de buitenlucht. Dan sluit je aan op het ritme van de seizoenen en de behoefte van het bedrijfsleven. Daar doen we het uiteindelijk voor.’

Juli 2010